Forsa Bedenler

Hayatın karanlık bir köşesinde, umutların solup gittiği bir yerde başlıyor bu hikâye. Her sabahın güneşle buluşacağına inanmak kolaydır belki, ama bazıları için o güneş hiç doğmaz. Yaşam, daha ilk adımda bir sınav olarak belirlenmiş gibidir; bazıları bu sınavı doğarken kaybeder. "Neden ben?" sorusu, cevapsız kalırken, geçmişin gölgesi her adımda daha da ağırlaşır. Hayaller, karanlık gecelerde beslenen umut kırıntılarıdır yalnızca; gerçekler ise her gün biraz daha ölüme yaklaşan bir bedende can bulur. Bu, bir mücadelenin değil, kaybedilmiş bir savaşın öyküsü. Zaman geçtikçe eskidikçe, acıların tazeliğini koruduğu, yarınların ise hiç gelmeyeceği bir dünyada yaşamak... Kaderin "sen kaybettin" dediği yerde, insan nasıl ayakta kalır? Bu satırlar, o sorunun sessiz çığlığı.