Flaubert’in Bir Sonbaharı

1875 sonbaharı, Gustave Flaubert için zorlu bir dönemeçtir. Elli üç yaşında, içini kemiren hüzün ve tükenmişlik duygusundan sıyrılmak umuduyla, eski dostu bilim insanı Pouchet’nin yaşadığı Concarneau’ya doğru yola çıkar. Alexandre Postel, *Flaubert’in Bir Sonbaharı*’nda bu kaçışın izlerini sürüyor; yazarın maddi sıkıntılarla boğuştuğu, sağlığının sarsıldığı, yaratıcılığının körelmeye yüz tuttuğu bir dönemi, deniz kenarındaki bu küçük kasabanın dinginliği içinde resmediyor. Sardalyaların parıltısı, martıların çığlıkları, kabuk değiştiren ıstakozlar ve teşrih masasındaki kedibalıkları eşliğinde, Flaubert’in zihninde şekillenen *Konuksever Aziz Julien Efsanesi*’nin sancılı doğumu da bu pastoral tablonun bir parçası olur. Pansiyonun genç hizmetçisiyle kurduğu sessiz bağ, akşam vakitlerinde pencereden izlediği sokak manzaraları ve dönemin bilimsel coşkusunun gölgesinde, yazarın iç hesaplaşmaları, doğanın ve.