Fiyonklu İstanbul Dürbünü: Giysilerin Penceresinden

İstanbul’un sokakları, bir zamanlar dikiş iğnelerinin altında şekillenen kumaşlar gibi, anılarla örülü. Gül İrepoğlu, *Fiyonklu İstanbul Dürbünü*’nde çocukluğunun izlerini sürerken, geçmişin renklerini giysilerin dokusuna işliyor. Sultanahmet’in taşları, Bostancı’nın kaldırımları, Beyoğlu’nun vitrinleri; her biri, bir dönemin izlerini taşıyan kumaş parçaları gibi. İstiklal’in mağazalarından yayılan koku, Kadıköy-Eminönü vapurlarının tuzlu esintisi, Büyükada’nın huzur veren yeşili… Hepsi, yazarın gözünden süzülerek sayfalara dökülüyor. Bu kitap, sadece bir anı değil; 20. yüzyılın ikinci yarısına tanıklık eden bir İstanbul portresi. Kişisel hikâyeler, şehrin dokusuyla iç içe geçerken, okuyucu da kendi geçmişinin izlerini buluyor. Giysiler, müzikler, sokaklar; her ayrıntı, geçmişin kapılarını aralıyor. İrepoğlu’nun anlatımı, adeta bir zaman makinesi gibi, o günlerin sesini, kokusunu ve dokusunu yeniden yaşatıyor.