Firkete

Komodinin köşesinde, unutulmuş gibi duran tek bir firkete... Ne el değmiş ona ne yerinden oynatılmış, sadece orada olduğunu bilmek yetmiş. Tıpkı bazen yanı başımızda olup da dokunmaya cesaret edemediğimiz, zaman zaman uzaklaşıp sonra yeniden beliren o insan gibi. Didem Dilmen, *Firkete*’de hayata dair küçük ama derin izler bırakan on yedi öyküyle karşımızda. Her biri, sessizce bekleyen bir ayrıntıda saklı: Selami amcanın yokluğunda fısıldayan Fikriye teyzenin sesinde, annenin özlemini taşıyan pilakisinde ya da kabak yemeğinin içinde eriyip giden bir evlilikte. Sade, akıcı bir dille yazılmış bu hikâyeler, okudukça kendimizden bir parça bulacağımız, unutulmuş gibi görünen ama aslında hiç kaybolmayan anlara dönüşüyor.