Firari

1910’ların başında, Rabindranath Tagore’un şiirleri kendi İngilizce çevirileriyle Batı’da yankı bulmaya başladı. W. B. Yeats ve Ezra Pound’un desteğiyle önce İngiltere’de ses getiren eserleri, André Gide, Boris Pasternak gibi yazarların çevirileriyle dünya dillerine ulaştı. 1913’te *Gitanjali* ile Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan Tagore, 1920’lere kadar uluslararası bir ilgi odağına dönüştü. Hint şiir geleneğinin çağdaş yüzü olarak kabul edilen şair, 1921’de yayımladığı *Firari* ile modern Batı şiirine daha güçlü bir selam verdi. Şiir ve tiyatro parçalarından oluşan bu derleme, Tagore’un evrensel edebiyatla kurduğu diyaloğun özgün bir örneği olarak öne çıkıyor.