Filozofik Sistemler

İnsan, varoluşun en karmaşık labirentinde kaybolmuş bir yolcu gibidir: hem yargıç hem sanık, hem bilge hem kör, hem evrenin merkezi hem de en değersiz parçası. Kendini överken alçalır, küçümserken büyür; her adımında çelişkilerle örülü bir tuzağa düşer. Hakikat arayışında elinde tuttuğu tek şey, şüphelerin ağırlığıdır. Bu toprak yığını, hem kainatın şanını taşır hem de nefret edilen bir sıradanlıktır. Onu anlamak, anlaşılmazın peşine düşmek demektir; zira kendi doğasını çözmek, insanın en büyük çelişkisiyle yüzleşmesidir. Düşüncenin derinliklerinde kaybolurken, aslında ne kadar yabancı olduğunu fark eder.