Fıkıh Usulunde Lafzın Delaleti

Din, insanın yaratıcıyla ilişkisini, ibadetlerini ve erdemli bir yaşam sürme ilkelerini belirleyen temel bir rehberdir. İnanç esasları, ibadet kuralları ve ahlaki değerler, bu bütünün vazgeçilmez parçalarını oluşturur. Kur’an-ı Kerim, bu alanlara dair hükümlerin yanı sıra, toplumsal düzeni sağlayan hukuki ilkeleri de içerir. Fıkıh, başlangıçta dinin tüm bu yönlerini kapsayan geniş bir kavramken, zamanla daha özelleşmiş bir disipline dönüşmüştür. İman konuları kelam ilminin, ahlak meseleleri ise tasavvufun alanına girerken, fıkıh da şer’i-amelî hükümleri inceleyen teknik bir bilim haline gelmiştir. Ebû Hanife’nin “kişinin haklarını ve sorumluluklarını bilmesi” şeklindeki tanımı, bu dönüşümün özünü yansıtır. Eser, lafzın delalet bağlamında fıkıh usulünün inceliklerini ele alarak, dinî metinlerin yorumlanmasında dilin rolünü derinlemesine irdeliyor.