Ferahlık Anına Övgü

İki adam, içlerindeki o eski, yaralı çocuğu susturamamanın ağırlığıyla yaşamın kıyısında sürüklenir. Biri, Rönesans tutkunu ama bir türlü istediği tuvali boyayamayan bir ressam; diğeri, yıllardır bir dergâhta müridlik yapan, geçmişin gölgesinden kaçamayan bir doktor. Tesadüf onları bir tekkede buluşturduğunda, ayaklarının altındaki zemin kaygan, hatta belki de hiç yoktur. Mukayeseli Tasavvuf İncelemeleri Vakfı’nın tezyinat işleri, ressamı şeyhin huzuruna sürüklerken, doktorla kurduğu bağ, aslında çoktan unuttukları bir geçmişin kapısını aralar. Peki, nereye bastıklarını bilmeden yürümek ne kadar özgürlük, ne kadar kaçış? Ömer Fikret Oyal, bu ironik ve keskin hikâyede, insanın kendiyle hesaplaşmasının sancısını, değişimin yalnızlığını ve sorumluluğun ağırlığını sorguluyor. Kader mi, tesadüf mü, yoksa sadece şeytanın ayak sesleri mi?