Fener Bekçisinin Rüyaları

Kumsalda uzanmış, tenine dolanan karıncaların izini sürerken bir ses yırtar sessizliği: "Buzlu su abi!" Çocuğun sesi kulaklarında çınlar. Bardaktaki soğuk su boğazından aşağı süzülürken denize doğru koşmaya başlar. Ama ne tuhaftır, kumlar bir türlü bitmez. Adımları hızlandıkça sahil uzar, deniz uzaklaşır. Ter içinde kalır, yine de durmaz. Bir yudum daha alır, buz gibi suyun serinliğiyle yeniden koşar. Ayakları ıslak kuma değsin ister, sadece bir kez. Ama deniz, gözden kaybolmuştur bile. Geriye kalan, sonsuz bir koşu ve kaybolan umutların peşinde savrulan bir adamdır.