Felsefece Eğitişim/Eğitim Felsefesi Yazıları

Varoluşun sınırlarını çizen doğum ve ölüm, aslında bir çemberin iki yarısıdır. Başlangıç sandığımız yerde bitiş, son sandığımız noktada yeniden doğuş gizlidir. Her canlı, kendi sonluluğunun farkında olarak yaşar; oysa başlayan her şey, zaten bir sona doğru ilerler. Bu döngü, yalnızca yaşamın başı ve sonu için değil, her anın içinde saklıdır. İnsanın özgürlük arayışı, aslında zorunlulukların bilincinde yatar – seçimlerimizin ardında gizlenen kaçınılmazlıkları kabullenmek, gerçek özgürlüğün kapısını aralar. En ağır yük, kendini bağımsız bir varlık sanmaktır; oysa ölüm, bu yanılsamayı yok eder. Sonsuz olan, yalnızca zorunlu olandır. Bu gerçeği kavrayan için sayıların, hesapların ve sınırların ötesinde bir anlam açığa çıkar.