Felsefe Tarihi Ortaçağ ve Yeniçağ

Orta Çağ felsefesi, sıkça sanıldığı gibi düşünsel bir duraklama dönemi değil, aksine Antik Yunan’dan devralınan mirasın yeni bir boyut kazandığı bir evredir. Bu çağda, dini düşüncenin ağırlığı hissedilir; ancak bu, salt inanç sorunlarıyla sınırlı kalmaz. İslam filozoflarının geliştirdiği hikmet anlayışı, yalnız kendi dönemlerini değil, Batı düşüncesinin ufkunu da derinden etkilemiş, insanlığın ortak düşünce birikimine önemli katkılar sunmuştur. Hristiyan dünyasında ise Patristik ve Skolastik akımlar, teolojik gerçekleri felsefi araçlarla açıklamaya çalışarak din ile aklı buluşturmuştur. Rönesans’la birlikte evrensel bilim ve kültür değerleri öne çıkarken, Aydınlanma Çağı bu ilerlemeci bakışın doruk noktası olmuştur. Artık varlık ve varoluş, insan aklının süzgecinden geçirilerek yeniden tanımlanmış, teosantrik dünya görüşünden kopuşun kapıları aralanmıştır. Bu süreç, düşünce tarihinde köklü bir dönüşümün habercisidir.