Felsefe Bayiliği & Cumhuriyet Dönemi Felsefe Geleneği

Bu çalışma, felsefenin evrensel mi yoksa yerel bağlamlarla şekillenen bir etkinlik mi olduğu sorusundan yola çıkıyor. Batı düşüncesinde farklı coğrafyalara özgü felsefe geleneklerinden söz edilirken, Türkiye’nin neden kendine has bir felsefi birikimden yoksun kaldığı sorgulanıyor. Felsefe yapma biçimlerinin kültürel, tarihsel ve toplumsal koşullarla nasıl değiştiği, hangi ölçütlerle bir düşünce geleneğinin "felsefe" olarak kabul edilebileceği irdeleniyor. Cumhuriyet dönemi boyunca Türkiye’de felsefi üretimin izlediği yol, bu alandaki eksikliklerin ve potansiyellerin neler olduğu ele alınıyor. Ayrıca Türkçenin felsefi düşünceyi ifade etme kapasitesi, dilin yapısal özellikleri ve kavramsal zenginliği üzerinden tartışmaya açılıyor. Yerel dinamiklerin felsefe geleneği oluşturma sürecindeki rolü, karşılaşılan engeller ve aşılması gereken sorunlar kitapta derinlemesine inceleniyor.