Felaketzedeler Evi

Guillermo Rosales’in acımasız bir iç hesaplaşmayla kaleme aldığı *Felaketzedeler Evi*, sürgün yazar William Figuares’in gözünden çürümenin ve umudun kesiştiği bir mekânı anlatıyor. Küba’dan Miami’ye kaçan William, halasının zoruyla girdiği bakımevinde, hayattan vazgeçmiş bedenlerin ve zihinlerin sessiz çığlıklarını keşfeder. Burası, dışarıdan bir sığınak gibi görünse de aslında unutulmuşluktan başka bir şey sunmayan, ailelerin terk ettiği yaşlıların, akıl hastalarının ve kaybolmuş ruhların son durağıdır. William, bu kasvetli ortamda Francis’le tanışana dek, elinde İngiliz şiirleriyle kendi boşluğuna gömülür. Ancak Francis’in varlığı, içinde bir kıpırtı yaratır: Yeniden şarkı söylemeye, hayal kurmaya başlar. Rosales, kendi yaşamından izler taşıyan bu kısa ama etkileyici anlatıda, sürgünün yalnızlığını ve insanın direncini, çıplak bir gerçeklikle ortaya koyuyor.