Fatih Sultan Mehmet & Cihan İmparatoru

Osmanlı tahtına oturduğunda henüz çocuk denecek yaşta olan II. Mehmed, babası II. Murad’ın ani feragatiyle beklenmedik bir sorumlulukla karşı karşıya kalmıştı. Ancak kader, İstanbul’un fethini ona yazmıştı. Babası, belki de manevi bir işaretle, belki de Hacı Bayram-ı Veli’nin sözleriyle tahttan çekilmiş, oğluna yol açmıştı. Ne var ki, zaman henüz olgunlaşmamıştı; II. Murad, kısa süre sonra geri dönmek zorunda kaldı. Ancak düşmanlarını alt edip görevini tamamladıktan sonra ebediyete göçtü. Artık sıra genç sultandaydı. Peygamber’in müjdesini gerçekleştirmek için yola çıkan II. Mehmed, daha yirmi yaşına bile gelmemişti. Ama inancı, onu korkusuz bir komutana dönüştürmüştü. İstanbul’u almak ya da bu uğurda can vermek arasında başka seçenek yoktu onun için. Ve o, gemileri karadan yürütecek kadar cesur bir deha olduğunu kanıtladı. Tarihin akışını değiştiren bu genç hükümdar, "alınmaz" denen kaleyi fethederek "Fatih" unvanını sonsuza kazıdı.