Fasulye Ayıklama Sanatı Üzerine Bir Tez

Günlük hayatın sıradan bir anında, fasulyelerin arasında kaybolan bir adamın hikâyesi bu. Adı bile olmayan bir müzisyen, evine gelen gizemli bir konuğa geçmişini anlatırken, aslında kendi varoluşunu didik didik ediyor. Tek bir gün içinde, bir avuç fasulyeyi ayıklarken, savaşın yaralarını, gençlik hayallerinin kırıklarını, gurbetteki çaresizliği ve sonunda dönüşün burukluğunu satır aralarına serpiştiriyor. "Sağduyu" dediğimiz şeyin aslında ne kadar boş bir kavram olduğunu sorgularken, kaderin cilveleriyle dalga geçiyor, acıyı ve umudu aynı nefeste soluyor. Yazar, felsefeyi asık suratlı bir ders gibi sunmak yerine, onu hayatın ta kendisiyle buluşturuyor. Sorulara cevap aramak yerine, soruları çoğaltıyor; çünkü bazen yanıtlar değil, soruların kendisi insanı ayakta tutar. Fasulye ayıklarken dünyanın tüm karmaşasını düşlemek, belki de en samimi felsefe alıştırmasıdır.