Falezlere Götür Beni Aysel

Buz gibi akan nehrin üzerinde, rüzgârla sallanan bir salın içinde uyuyan bir çocuk... Yanında, gözleri yarı aralık bir kadın, ikisinin de üzerini örten naylon, uzaktan bakınca dev bir torbayı andırıyor. Zaman akıp giderken, birbirinin hayatına dokunmadan geçip giden insanların hikâyeleri de sessizce sürükleniyor. Oysa bu yaşamlar, geçmişle bugün arasında köprüler kuran, renkleriyle varlığımıza anlam katan izler bırakmış olabilir. Aysel’in öyküsü de böyle bir yaşamın izlerini sürüyor. Falezlerin gölgesinde şekillenen bir kadın hikâyesi; aşkın, mücadelenin ve değişimin peşinde üç kuşağın kadınlarının sesi. Burçak Gönül’ün anlattığı bu roman, aile içindeki küçük dönüşümlerin nasıl sessiz bir devrime dönüştüğünü gösteriyor. Kadınların, erkeğin gölgesinde değil, yanında; köle değil, ortak olarak var olma savaşını. Çekirdek aile her şey midir? Ya da sadece anne ve çocuğun hikâyesi mi? Buz gibi akan nehrin.