Fakir Çalgıcı

Eski kemanının tellerinden dökülen nağmelerle geçimini sürdürmeye çalışan Jakob, sıradan sokak müzisyenlerinden farklı bir dünyanın insanıdır. Önünde duran notalar, ona yalnızca birer işaret gibi görünür; çaldığı ezgiler ne zamanla sınırlıdır ne de başkalarınca anlaşılmaya muhtaç. Kendi içine kapanık, melankolik bir evrende yalnızca kendisi için var olan bu adam, şapkasının boş kalmasına aldırmadan, ruhunun derinliklerinden kopup gelen sesleri yayar etrafa. Franz Grillparzer, 19. yüzyıl edebiyatının unutulmaz yüzlerinden biri olarak, toplumun kıyısında yaşayan bu garip adamın hikâyesiyle sanatın ve hayatın kesiştiği noktayı irdeliyor. Jakob’un kemanından dökülen her nota, estetiği ve ahlakı bir araya getiren bir yaşam felsefesinin yankısıdır. Müzik, onun için sadece bir uğraş değil, varoluşun ta kendisidir.