Eylüller Yazdım Sana

Zamanın yara bandı sanılan her şey, aslında kanatmaya devam eden bir bıçak gibi. Sayfalar arasına sıkışan sözcükler, kâğıttan değil de yürekten kesilmişçesine derin. Takvim yaprakları düşse de, mevsimler değişse de, acı aynı kalır; kışın soğuğu, yazın sıcağı, baharın yeşili, hiçbiri yarayı sarmaz. Geçip giden yıllar değil, geçmeyen hatıralardır asıl yük olan. Sevda, zamanın ötesinde bir iz bırakır; ne silinir ne de unutulur. Her satır, bir iç hesaplaşma, her kelime, bir nefes alıp veriş gibi. Okudukça, kaybettiğimiz her şeyin aslında hiç gitmediğini fark ederiz; sadece biçim değiştirir, içimizde sessizce büyür.