Eylül Masalı

Eylül, adını sonbaharın ilk ayından alan, rüzgârların kucağında büyüyen bir kız çocuğu. Saçları savrulurken, gökyüzü de onunla birlikte hüzünlenir; bardaktan boşanır gibi yağan yağmurlar, eksik kalan zamanını tamamlamak istercesine toprağa düşer. Beyazlar giyinen kışı uzaktan izlerken, sararan yaprakları heybesine doldurur Eylül. Yaşadığı her an, bir masal gibi akıp gider; bazen hüzünlü, bazen umut dolu. Ama bu masal asla bitmez, tıpkı doğanın döngüsü gibi yeniden başlar. Eylül’ün öyküsü, gözyaşlarıyla ıslanan toprakta yeşeren umutları anlatır.