Eylül Kokulu

Şehir, kuruyup solmuş güllerin sessiz tanıklığında eridikçe içimde, sevda türküleri daha derin bir sızıya dönüşüyor. Bu yolculuğun sonunda elimde kalan, kara kaplı defterin sayfaları arasında saklı hüznü bir bir fısıldıyor bana. Yarınlara taşıdığım acılar, ceketimin sol cebinde ağırlaşıyor; umudun kıyısından bile geçmeyen bir aşkın izleriyle. Her nefes alışımda, yaralı bir yürek gibi atan bu hikâye, kaybolan anların peşinde sürüklüyor beni.