Ey Sevgilim Yalnızlık

Yüreğine düşen yalnızlığın sesini, Ümit Yaşar’ın dizelerinde buldun mu hiç? O soğuk kucağında bile şiir, yaraları sarıp geçici bir teselli sunar insana. Sonra bir gece vakti, Cemal Süreyya’nın hayali çay eşliğinde karşına dikilir; zamanın her şeyi sildiğini söyleyenlere inat, geride kalanın sadece zaman olduğunu fısıldar. Sevgi, bazen kanat takıp uçurmak olur; bazen de tüm hayatı bir başkasına adamanın adı. Adam kadını öyle sever ki, onun özgürlüğüne göz yumacak kadar. Kadın da adamı öyle sever ki, kendini unutacak kadar. Ama sonunda ikisi de aynı yere varır: yalnızlığa. Bu sayfalarda, aşkın ve ayrılığın izleri, şiirin dokunuşuyla yeniden can buluyor.