Ey İnsan

İnsan, varoluşun en derin sorusuyla yüzleştiği andan beri bir çağrıya muhatap olmuştur. Kur’an-ı Kerim, evrenin yaratıcısının sesini duyururken, "Ey insan!" diye başlar sözlerine. Bu hitap, yalnızca bir sesleniş değil, aynı zamanda bir sorumluluk yüklemesidir. Mümin de, inkârcı da bu çağrıya kulak vermek zorundadır; biri doğrudan, diğeri ise dolaylı yoldan. Yüce kitabın sayfalarında, insanın yaratılışındaki hikmet, peygamberlerin seçilişi ve dağların bile taşıyamadığı emanetin ona verilmesi, düşündürücü bir gerçeklik olarak karşımıza çıkar. Peki, bu çağrıya nasıl karşılık veriyoruz? Duyduğumuzu sanırken aslında sağır, gördüğümüzü zannederken kör olabiliyor muyuz? Halil Kemerli’nin kaleminden dökülenler, bu soruların peşine düşüyor. "Ey İnsan!" diye başlayan her cümle, bir uyarı, bir hatırlatma, bir davet niteliğinde. Yazar, gücünün yettiğince, sesinin erdiği kadar, insanın farkına varmasını, kendini.