Ey Ateş Serin Ol & Peygamberler Atası İbrahim

Nemrut’un buyruğuyla devasa bir ateş yığını hazırlandı; alevler öyle kudretliydi ki gökyüzüne kadar yükseliyor, çevresindeki her şeyi kavuruyordu. İbrahim’in bu cehennem çukuruna nasıl atılacağına dair tartışmalar sürerken, sonunda mancınıkla fırlatılmasına karar verildi. Kalabalık, onu alevlerin ortasına gönderdiğinde zafer çığlıkları atıyordu. Yakınlarının yürek parçalayan feryatları ise gürültüde kaybolup gitti. Saatler geçti, ateş hâlâ harlıydı. Sonra alevler yavaş yavaş söndü. Bir gözcü yaklaşıp baktığında donup kaldı: İbrahim, ateşin içinde sapasağlam duruyordu. Haber, bir anda dört bir yana yayıldı. Nemrut’un kulağına kadar ulaştı bu mucizevi olay. Sare, sevinçten Lut’u kucaklarken, genç adamın dudaklarından dökülen sözler herkesi derinden etkiledi: "Bu, İbrahim’in Rabb’inin mucizesidir!