Exael

Dina, barın eşiğinden adımını attığında gözlerine inanamadı. Melekler Kasabası Eden, adeta bir düş gibi karşısındaydı. Her köşede melek heykelleri, dini motifler, ama asıl şaşkınlığı yaratan, sırtlarında devasa kanatlarla dolaşan insanlardı. Sanki cerrahların elinden yeni çıkmış gibi duran bu kanatlar, duvarda gördüğü resimlerden çok farklıydı. Exael’in odasındaki o kanat çizimi, gerçek olamayacak kadar ürkütücüydü şimdi karşısında. Nefesi kesilirken, tüm bakışların üzerine kilitlendiğini hissetti. Sanki bir anda parçalayacaklardı onu. Ta ki Exael belirene kadar. Onun varlığıyla birlikte, o ürkütücü gözler yere eğildi ve kalabalık geri çekildi. Dina, bu kasabada her şeyin göründüğü gibi olmadığını anlamıştı artık.