Evvel Zaman İçimde

Zaman, bazıları için eski bir plak gibi döner durur. Anılar da o plağın üzerindeki izlerdir aslında. İğne her seferinde aynı çizikte takılır, geçmişin sesi kulakları tırmalar. Akıl, o eski şarkının içinde kaybolur; plak darılır, şarkı susar. Ama susmayan, yürekteki yaradır. Kanaması hiç dinmez. Gün gelir, umut bir kurşun kalem gibi çıkar ortaya. Kırık iğnenin yerini alır, plağı yeniden döndürür. Artık takılmadan ilerler müzik, sözler baştan yazılır. Geçmişin ağırlığı hafifler, zaman yeni bir melodiyle akmaya başlar.