Evliya Çelebi ve Küçük Gezgin / Medeniyet Mimarlarımız 1

Evliya Çelebi, çölün kavurucu sıcağında, geceyi donduran soğuğunda bile durmadan yürüyordu. Yanında, topallayarak onu takip eden Yusuf, içinden geçen sorularla boğuşuyordu: "Bir seyyah olmak nasıl bir duygu? Onun gibi dünyayı dolaşmak, görmediği diyarları keşfetmek..." Gözleri gökyüzünde süzülen kuşlara takıldı bir an. "Keşke benim de kanatlarım olsaydı," diye geçirdi içinden, "her yeri gezerdim." Evliya Çelebi, yolculuklarının öykülerini anlatırken bir yandan da Yusuf’a Gökkuzgunu’nun hikâyesini fısıldıyordu. Küçük gezginin yüreği heyecanla çarpıyordu; belki bir gün o da bu gizemli kuşu bulabilirdi. Evliya Çelebi, heybesindeki haritayı ve kuşağına sakladığı fermanı koruması için Yusuf’u uyardı. "Onlar senin göz bebeğin olsun," dedi. Yusuf da bu emanetleri canından çok saklayacağına söz verdi.