Evkaf-ı Hümayun Nezareti

Osmanlı döneminde vakıfların yönetimi, devletin sosyal ve dini hayatındaki kritik rolüyle öne çıkar. "Evkaf-ı Hümayun Nezareti", bu kurumların tarihsel serüvenini mercek altına alıyor. "Nezaret" kavramı, denetimden idareye uzanan geniş bir anlam yelpazesine sahip: bir yandan vakıfların işleyişini düzenlerken, diğer yandan halkın önemli meselelerine çözüm üretmeyi amaçlar. Kitap, özel ve genel nezaret ayrımını detaylandırarak başlıyor. Özel nezaret, İslam vakıflarının kurallara uygun yönetimini sağlarken; genel nezaret, toplumsal düzenin korunmasında ve adli kararların uygulanmasında kilit bir görev üstlenir. Vakıfların başındaki "nazır"lar, zamanla devlet bürokrasisi içinde farklı bir konuma evrilir. Başlangıçta tek bir vakfın mütevellisi olarak atanan bu yetkililer, daha sonra geniş yetkilerle donatılmış "vakıf mütevellisi" unvanını alır ve nezaret kavramı, yönetimdeki ağırlığını artırır. Seyit Ali.