Evini Arayan Ayıcık

Su, eski ama sevgili oyuncak ayısını hiçbir şeye değişmezdi. Onunla her şeyi paylaşır, sanki canlı bir dostmuş gibi yanından ayırmazdı. Bir yaz günü, babasıyla birlikte deniz kenarına gittiklerinde, dalgalarla oynarken gökyüzü birden karardı. Yağmurun altında apar topar toparlanırken, farkında olmadan ayıcık çantadan kayıp kumsala düştü. Su, en sevdiği oyuncağının kaybolduğunu anladığında yüreği burkuldu. Oysa ayıcık, uçsuz bucaksız sahilde yapayalnız kalmıştı. Deniz, küçük kızın üzüntüsünü hissetmiş gibiydi. "Merak etme," diye mırıldandı dalgalar, "seni evine götüreceğim." Bu dokunaklı yolculuk, kaybolanların aslında hiçbir zaman uzaklaşmadığını, sevginin onları her zaman bulduracağını anlatıyor. Tom Percival’ın hem yazıp hem resimlediği bu özel hikâye, öyküsü kadar çizimleriyle de büyülüyor. Karakterler ve nesneler yazarın fırçasından çıkarken, arka planlar Amsterdam’daki bir müzede sergilenen, Van.