Eve’in Son Yüzü Çoğul Kişilik

1957’de yayımlanan *Eve’in Son Yüzü*, çoğul kişilik bozukluğunun (ÇKB) tek bir vakayla sınırlı, nadir bir durum olduğu inancını sarstı. Oysa 1980’lere gelindiğinde, yalnızca ABD’de altı bin kişiye bu tanı konmuş, hastalığın şizofreni kadar yaygın olduğu anlaşılmıştı. 1980, ÇKB’nin resmi olarak psikiyatri literatürüne girmesiyle bir dönüm noktası oldu. Dört yıl sonra Chicago’daki kongrede ise çocuklukta maruz kalınan cinsel ve fiziksel şiddetin, bu bozukluğun kökeninde yattığı bilimsel olarak ortaya kondu. Çoğul kişilik, travmanın yarattığı bir hayatta kalma stratejisidir. Tacize uğrayan çocuk, yaşadıklarını kendisine değil, hayalindeki başka bir kimliğe ait gibi algılar. Bu savunma mekanizması öylesine güçlüdür ki, benlik parçalanır ve farklı kişilikler ortaya çıkar. Söz konusu olan mistik bir bölünme değil, zedelenen onuru koruma çabasıdır. İnsanın hayal gücü, acıyı başka birine yükleyerek varlığını sürdürmenin yolunu bulur.