Eve Gitmek İstemediğim Günler

Mahallenin tozlu sokaklarında kuş sesleri eksik olmazdı; ta ki o gelene dek. Günler, sıradan akışını yitirmiş, içindeki sessizliği bir rüzgâr gibi dağıtmıştı. Her adımında, geçmişin gölgeleri peşinden sürükleniyor, anılar biriktikçe ağırlaşıyordu yüreği. Artık ev, sadece dört duvar değil, kaçılması gereken bir yüktü. Dönüş yolunda kaybolan bir adamın hikâyesi bu; unutmak istedikleriyle yüzleşirken, belki de asıl kaybettiği şeyi yeniden bulma umuduyla. Sessizliğin içinde çalan bir çığlık gibi, hayatın kıyısında savrulanların öyküsü.