Eşrefoğlu Al Haberi

Geceler beton bir ranzada geçer, duvarlar arasında sıkışmış bir adamın. Musluktan damlayan su, lağımın kokusu, celladın gölgesi altında yazılmayan mektuplar birikir zihninde. Üç adım ileri, üç adım geri; volta atar gibi dönen günler, baharın kışı yenemediği, ay ışığının bile acı çaldığı bir hücrede. Kemiklerine işleyen sızı, ne ısıtır ne avutur. Yazamazsın, okuyamazsın; sadece bekler, dayanırsın. Paşa celladının tembihleri kulaklarında çınlarken, zaman durur gibi olur. Ama gönül, o üç adıma sığdırdığı umutla, hâlâ berhudar olmaya çalışır.