Esrar-ı Siyasiyyat

19. yüzyılın sonlarında Diyarbakır’daki bir idadi mektebinde öğretmenlik yapan Mahmud Hamdi Efendi, dönemin siyasi atmosferini kaleme aldığı *Esrar-ı Siyasiyyat* ile dikkat çeker. Eser, II. Abdülhamid’e ithaf edilmesiyle ayrı bir önem taşır; taşranın ücra bir köşesinden, merkeze uzanan bir sesin, padişaha ulaşma çabasını yansıtır. Yazar, dönemin karmaşık siyasi meselelerine dair görüşlerini, sultana duyurma amacı güderken, aynı zamanda kendi konumunun sınırlarını da zorlar. Bu baskı, el yazması halindeki metni Latin harflerine aktararak günümüz okuruna ulaştırıyor. Eser, yazarın yaşam öyküsü ve içinde bulunduğu dönem göz önünde bulundurularak ele alındığında, dönemin siyasi ve sosyal dinamiklerini daha derinlemesine kavramak mümkün hale geliyor. Okuyucu, hem bir dönemin izlerini sürerken hem de taşradan yükselen bir aydının sesine kulak verme fırsatı buluyor.