Esmer Gelincik

Gözlerinle değil, yüreğinle baktığında bile karşındakinin seni görüp görmediğini sorgulamaktan yorulmuş olabilirsin. Sözler, bakışlar, anlar uçup giderken geriye sadece boşluk kalır: "Ben mi yanlış baktım, yoksa o mu görmedi?" diye düşündüren o anlar. Hep güzeli aradın, güzel baktın, ama karşındakiler "böyle bakma" dediğinde bile içindeki o samimiyeti saklayamadın. Peki ya gerçekten görmek isteyen biri var mıydı? Yoksa her şey, gözden kaçan bir yanlış anlama mıydı? Hamide Gür Çatak’ın *Esmer Gelincik*’i, kaybolan bakışların, yanıtsız kalan sözlerin ve içindeki o durgun fırtınayı susturamayanların hikâyesini anlatıyor. Kimi zaman sessizlik, kimi zaman çığlık olan bir yolculukta, yüreğin en kırılgan köşelerine dokunuyor. Geride bıraktıklarınla yüzleşirken, belki de ilk kez kendini gerçekten görmeye başlayacaksın.