Esme Bre Deli Rüzgar

Savaşın gölgesi ansızın düştü köylerin, kasabaların üzerine. Düşman orduları, bir sel gibi akarak her yeri yakıp yıkarken, insanlar yuvalarını terk etmek zorunda kaldı. Evler, tarlalar, hatıralarla dolu sokaklar cayır cayır yanıyordu. Dağlar, vadiler, ovalar kan gölüne dönmüş, gökyüzü bile yangının dumanıyla kararmıştı. Askerler, durmaksızın savaşıyor, geri çekiliyor, yeniden toparlanıyordu; düşmanın acımasız ilerleyişini durdurmaya çalışıyorlardı. Yollar, çamur deryasına dönmüş, göç eden kafilelerle dolup taşıyordu. Kimi ileri atılıyor, kimi geri çekiliyor, kimiyse ne yapacağını bilemez haldeydi. Askerler, ellerinden geldiğince düzen sağlamaya çalışıyor, insanları korumak için son çareleri deniyorlardı. Ama savaşın dehşeti her yeri sarmış, umutlar bir bir sönmeye başlamıştı.