Eskiden Buralar

Doğu Anadolu’nun sisli dağları arasında kaybolmuş bir kasaba; adı konulmamış, haritalarda bile yerini zor bulan bir yerleşim. Belki Sivas’ın kıyısında, belki Bingöl’ün gölgesinde, belki de Kars’ın soğuğunda duruyor zaman. Duvarlara asılı Kur’an sayfaları toz tutarken, beklemekten yorgun düşmüş cümleler gibi soluyor her şey. Sen gideli günler, biriken kar misali ağırlaştı; her fazlalık, her anı, her söz fazlalık oldu artık. Yalnızlık bir kapının eşiğinde paspas olmak gibi: ne içeride ne dışarıda, sadece beklemek. Kendine bile yabancılaştığın anlar gelir; takım düşmüş, oyundan kopmuş, sahada kaybolmuş bir oyuncu gibi. Gidenin ardından geride kalan, ne tam anlamıyla kendisi ne de başkasıdır. Zaman, unutulmuş bir şarkı gibi akar gider; sen ise duvardaki o eski sayfalar gibi, sadece izlersin.