Esinti

Paris’te yazdığım bir dizeden yola çıkarak söyleyeyim: Ölüm, sevgi ve kanat çırpışlar arasında geçen günler, bazen bir şiirin satırlarına sığar ancak. *Esinti*, yıllar önce ilkokul sıralarında filizlenen şiir tutkumun, felsefeyle beslenerek büyüyüp olgunlaşmasını anlatıyor. Bu kitap, o tohumun zamanla nasıl bir ağaca dönüştüğünü, dallarından düşen meyvelerin sayfalar arasında hayat bulduğunu gösteriyor. Gerçekliğin bile bulanıklaştığı, anlam arayışının zorlaştığı bir dönemde, belki de en çok ihtiyacımız olan şey şiirdir. Yıllar sonra, bu dizeleri sizinle paylaşma cesaretini gösterdim. Umarım, bu kısa ama derin yolculukta benimle birlikte yürür, kelimelerin ardındaki sessizliği birlikte dinlersiniz.