Eşikte Beklemek

Beklemek, durmaktan farklıdır. Durmak, bir kararın sonucudur; beklemek ise henüz o kararın gelmesini ummaktır. Eşik, ne bir başlangıç ne de bir bitiştir; sadece o anın kıyısında, belirsizliğin tam ortasında durulan yerdir. Orada duran, zaten seçimini yapmıştır. Ama bekleyen, aradığının peşindedir. Ne olduğunu bilmese de, içindeki o boşluğu dolduracak şeyin farkındadır. Çünkü gerçekten arayan, er ya da geç bulur. Eşiğin ötesi, sadece sabredenlere açılır. Tıpkı eskiden orada bekleyenlerin söylediği gibi: Gerçek arayış, hakikate giden yolda beklemeyi bilmektir. Ve en derin sözler, hep o eşikte durup bekleyenlerin dudaklarından dökülür.