es-Savaiku'l İlahiyye & İlahi Yıldırımlar

18. yüzyıl Hicaz’ında, inancın adını kullanarak kan döken bir hareketin öncüsü vardı: Muhammed bin Abdülvehhab. Kendi yorumunu İslam’ın tek gerçeği sayan bu kişi, Kelime-i Şehadet getiren müminleri kafir ilan edip mallarını yağmaladı, ırzlarına geçti, canlarını aldı. Tarihte Haricilerin yaptığı gibi, masumları tekfir ederek Haremeyn’in kutsiyetini bile çiğnedi. Oysa bu vahşetin mimarı, kendini Hanbeli geleneğine nispet eden bir isimdi. İşte bu kitap, onun öz kardeşi Süleyman bin Abdülvehhab’ın kaleminden çıkan bir reddiye. "Şirk", "küfür" naralarıyla süslediği öğretisine ilk ve en sert itiraz, kan bağı olan birinden geldi. Süleyman, *es-Savaiku’l-İlahiyye*’de kardeşinin savunduğu görüşleri, İbn Teymiyye ve İbn Kayyım gibi kaynaklara dayandırdığı iddiaları tek tek çürütüyor. Tarihin karanlık bir sayfasını aydınlatan bu eser, inancın nasıl bir zulüm aracına dönüştürüldüğünü gözler önüne seriyor.