Erzıngan Ra Dot & Raye Ra Şiyayena Hêkata Weşiya Ju Mordemê Kırmanc U Elewi’y

Dersim’in dağlarında, zamanın unuttuğu bir dilin sesi yankılanıyor. Mustafa Özbey, bu romanında, insanın umutla attığı her adımın ardındaki gizemi anlatıyor; kimi acı, kimi neşeyle dolu, kimi gülümseten, kimi ise yüreği burkan hikâyelerle. Başkalarının yaşamında kendimizi bulduğumuz, atalardan miras kalan izleri sürdüğümüz bir yolculuk bu. Binlerce yıldır sözle taşınan, şimdi yazıya dökülen bir kültürün son demlerine tanıklık ediyoruz. Özbey, Zazaca’ya çevrilen bu eserle, toplumuna bir armağan bırakmak istemiş. Çünkü Dersim’in Kırmanc Alevileri için söz, uzun süre tek iletişim aracıydı. Artık yazı var; kadim bir mirası geleceğe taşımanın yolu. Yazarın ifadesiyle, "Geç de olsa, bu kültürü yaşatmak için yazıya geçmek zorundaydık." Çevirmen Asmen Ercan Gür’ün de dediği gibi, her yaşanmışlık, bir iz bırakır. Bu roman da o izlerden biri.