Erotika

Küçük İskender’in kaleminden dökülenler, bir şairin kendi varlığıyla hesaplaşmasının acımasız günlüğü gibi. Şiir, onun için yalnızca sözcüklerle oynanan bir oyun değil; yaşamın paramparça gerçekliğini kavramanın, doğayı yeniden keşfetmenin yolu. Hüzün, ölüm ve ironi, bakışlarının süzgecinden geçerken bile yabancılaşmanın soğukluğunu taşıyor. Kendini şiire teslim eden bir adamın, kelimelerin altında ezilmesine ramak kalan anları var bu sayfalarda. Sanki her dize, onu biraz daha parçalıyor; her mısra, sokaklarda dolaşan tehlikeli bir hayalete dönüştürüyor. Yaratıcılığın sınırlarında gezinen bu metinler, naifliğin ve yorgunluğun iç içe geçtiği, cömert ama bir o kadar da acımasız bir dünyanın kapılarını aralıyor. Okuyucu, şiirin kendisine değil, şairin kendisine saldırdığı bir yolculuğa çıkıyor.