ERMİŞ

Kentten ayrılma vakti geldiğinde, yıllardır bağrında yaşadığı halk Ermiş’i son kez dinlemek ister. Onun susuzluğunu gideren o serin pınar gibi, şimdi de sorularla dolu yüreklerine cevaplar sunmasını beklerler. Aşk nedir, evlilik nasıl bir bağdır, suçun bedeli ne ölçüde ödenir, ölüm korkulası bir son mudur? Her biri, yaşamın gizemli yollarında kaybolmuş ruhlara rehberlik eden sözcüklerle yanıtlanır. Ermiş’in verdiği her öğüt, sevgiyle yoğrulmuş, hoşgörüyle cilalanmıştır. Onun gözünde, ayakta dimdik duranla yere düşen, suçlu ile suçsuz, haklı ile haksız aynı insanın farklı yüzleridir. Bu son buluşmada, geride bıraktığı her söz, susamış bir ruhun serinleyeceği bir çeşme taşına dönüşür.