Ermeni Kaynaklarında Türkler ve Moğollar

Ermeni tarih yazıcılığının kökenleri, Gregoryen kilisesinin toplumsal ve siyasi rolüyle sıkı sıkıya bağlıdır. Din adamları, cemaatlerini bir arada tutmanın yanı sıra, Bizans ve Pers imparatorlukları arasındaki çekişmelerde varlıklarını korumak için yalnızca dini değil, dünyevi meselelerle de yakından ilgilenmek zorunda kalmışlardır. Bu çaba, zamanla tarih yazımına da yansımış; başlangıçta Süryani ve Bizans metinlerinden çevirilerle başlayan Ermeni kronikleri, giderek özgün bir anlatı geleneğine dönüşmüştür. Manastır ve kiliselerde kaleme alınan bu eserler, bölgenin geçmişine ışık tutan en değerli kaynaklar arasında yer alır. Özellikle Türk ve Moğol tarihine, Kafkasların güneyinden Anadolu’ya uzanan coğrafyada yaşanan olaylara dair ayrıntılar sunar. Ermeni din adamlarının kaleme aldığı bu kronikler, dönemin siyasi, askeri ve kültürel dinamiklerini anlamak için vazgeçilmez birer belge niteliğindedir.