Erden Bihuşte yen Winda

Yavuz Ekinci’nin kaleminden çıkan bu roman, bir ailenin üç nesil boyunca taşıdığı yükü, coğrafyanın kaderini dayattığı acılarla birlikte anlatıyor. Almast’ların hikâyesi, sürgünle başlayan, dilden dine, kimlikten umuda kadar her şeyin ellerinden alındığı bir yolculuk. Yerinden edilenlerin, yurdundan koparılanların, cenneti ararken kaybettiklerini saymaya çalışanların öyküsü bu. Doksan yıl süren bir bekleyişin sonunda, yürek ile dudak arasında sıkışıp kalan bir aşk var. Ekinci’nin giderek olgunlaşan anlatımı, bu zorlu serüveni derinlikli ve etkileyici bir dille aktarıyor. Köklerinden sökülmüş, şehirlerin arka sokaklarına savrulmuş nar taneleri gibi dağılan insanların, unutulmuşluğun gölgesinde nasıl direndiğini gösteriyor. Yıkılan evlerin sadece duvarlardan ibaret olmadığını, kaybolanların sayılarla değil, yüreklerdeki izlerle var olduğunu hatırlatıyor.