Erdem

Güneşin ilk ışıkları sahil kasabasının pencerelerine süzülürken, Gökhan Bey’in ailesi o gece gözlerini pek kırpmamıştı. Üç çocuklu bu huzurlu yuva, bugünün önemini çok iyi biliyordu. Erdem, yatağında dönüp durmuş, her uyanışında saate bakmaktan kendini alamamıştı. Şimdi ise perdeler aralanmış, odası aydınlanmıştı. Telefonunu eline aldığında saat daha sabahın beşi buçuğuydu. Yastığa başını yaslayıp derin bir nefes aldı. Sonuçların açıklanmasına saatler vardı ama ne uyku tutuyordu onu, ne de zamanın geçişini hissedebiliyordu. Heyecan, endişe ve umut, iç içe geçmişti sanki. Üniversite sınavının sonucu, hayatının dönüm noktası olacaktı.