Eray'a

İstanbul’un sokaklarında başlayıp Atina’nın arka mahallelerinde kaybolan bir yolculuk bu. İsmail Akelçi’nin ilk romanı, zamanın akışını değil, anların derinliğini önemsiyor; geçmişle bugün arasında serbestçe dolaşırken, okuru da peşinden sürüklüyor. Kimi sayfalarda tanıdık bir yüzle karşılaşır gibi oluyorsunuz: belki iş yerindeki o suskun mesai arkadaşı, belki yıllar önce kaybettiğiniz bir dost, ya da bir kafede yalnız başına oturan, etrafına kayıtsız biri. Hikâye, gerçekle kurguyu öyle ustaca harmanlıyor ki, hangisinin daha sahici olduğunu ayırt etmek güçleşiyor. Karakterler, günlük hayatın sıradanlığında gizlenen derinlikleriyle dikkat çekiyor. Anlatılanlar, abartıdan uzak, süssüz bir dille aktarılırken, aynı zamanda sürükleyici bir merak duygusu yaratıyor. Okurken kendi hayatınızdan kesitler bulacaksınız; belki bir anı, belki bir pişmanlık, belki de hiç fark etmediğiniz bir ayrıntı. Roman, yaşamın.