Epey

Murat Çelik’in *Epey*’i, geçmişin gölgesinde savrulan bir hafızanın parçalarını ustaca bir araya getiriyor. Aile, kimlik ve zamanın acımasız akışı, sessiz ama derin yaralar açan anlatılarla gözler önüne seriliyor. Yazar, tek bir sözcükle bile dünyayı sarsacak kadar keskin bir dille, okuru uyanmadık rüyaların kıyısına sürüklüyor. Her öykü, eksik kalan bir yapbozun parçası gibi; birini kaybettiğinizde asıl hikâye başlıyor. Kimi sahneler, tıpkı bir rüyanın içindeymişçesine bulanık ve yakıcı: Çocukluk anıları, bedenin suyla ovuluşu, korkunun yüzleri değiştirdiği o anlar... Çelik, acıyı fısıldar gibi anlatırken, her cümleyle birlikte geçmişin ağırlığı omuzlarınıza çöküyor. Sessizliğin içinde patlayan gerçekler, sizi bekleyen o karanlık koridorda ilerlemeye zorluyor. Ekşi istediğiniz yerde tatlı bir elma sunuluyor; itiraz edemiyorsunuz. Ta ki kanayan her yerinizle yalnız kalana dek.