Enkaz-ı Ruhi

İçimizdeki yangınları söndüremeyenleriz belki; ne çöllerde dolaşan bir deli kadar özgür, ne de aşkı uğruna kendini ateşe atan bir yürek kadar cesur. Yine de yüreğimizin derinliklerinde yanan, bazen fısıldayan, bazen haykıran acılar var. Bu sayfalara dökülenler, o acıların sessiz çığlıkları. Belki bir başkasının yarasına dokunur, belki yalnız olmadığını bilmek, biraz olsun avutur. Kendi enkazımızın altında kalanları, kelimelere sarıp sarmaladık; umarız, bir yerlerde birine kavuşurlar.