Endişe

Zamanın sesi, cam kırıklarını andıran bir tınıyla fısıldıyordu: "Endişelenme." Oysa nasıl endişelenmezdin ki? Her bakışta, her dokunuşta gözlerinin derinliklerinde bir sızı, bir kanama vardı sanki. Kelimeler, tıpkı bir ağızdan dökülen cam parçaları gibi keskin ve acıtıcıydı. "Endişe"nin sayfalarında, yaralı bir ruhun sessiz çığlıkları yankılanıyor; sevginin, kaygının ve umutsuzluğun ince çizgisinde dans eden bir hikâye anlatılıyor. Her satır, bir nefesin kesildiği, her cümle, bir yüreğin attığı yerde duruyor. Tüge Dağaşan, kırılganlığın ve gücün iç içe geçtiği bu kısa ama yoğun romanda, insanın iç dünyasındaki fırtınaları ustalıkla kağıda döküyor.