Elveda Amelia

Beyoğlu'nun arka sokaklarında filizlenen küçük bir aşk, zamanla derin bir hüznün ırmağına dönüşüyor. Ahmet Müfid'in *Elveda Amelia*'sı, geçip giden anların peşinde, kaybolan sevgilerin izini sürüyor. Kadınların sessiz gözyaşları, erkeklerin bastırılmış hüzünleri, sokaklardan yükselen bando sesleri ve fener alayları... Hepsi, hayatın akışında birer anı olarak kalıyor. Bir fotoğraf, bir şiir, belki de doğacak bir çocuk – her şey, geride bıraktıklarımızın kanıtı olsun diye. Roman, Edip Cansever'in *Umutsuzlar Parkı*'ndan Rilke'nin *Duino Ağıtları*'na uzanan şiirsel bir yolculuğa çıkarken, insanın iç dünyasına derin bir bakış atıyor. Geçip giden aşkların, unutulmaz anların ve zamanın acımasız akışının peşinde, Beyoğlu'ndan başlayıp ötelere uzanan bir hikâye sunuyor. *Elveda Amelia*, kaybolanların ardından fısıldanan bir veda gibi, yürekte iz bırakıyor.