Elma Isırığı

Soğuk bir kış gecesi, yatakhane odasının loş ışığında iki çocuk, titrek nefeslerle birbirine sokulmuş, geçmişin sıcak anılarını paylaşıyordu. Kaloriferin hışırtısı bile onları ısıtmaya yetmezken, Hasan’ın sorusu odayı doldurdu: "Büyüyünce de kardeş kalacağız, değil mi?" Hikmet, minik elleriyle arkadaşını sıkıca sararken, cevabı yüreğinden geldi: "Kardeşlik hiç bitmez ki..." Tam o sırada kapı açıldı. İçeri giren uzun boylu, siyah paltolu adamın gülümseyen yüzü, karanlığa düşen bir umut ışığı gibiydi. Hikmet, cebinden çıkardığı yarım elmayı uzattı: "Öğretmenim, buyurun..." Küçük yaşta hayatın acımasızlığıyla sınanan bir çocuğun, okuma tutkusuyla aydınlattığı yolculuğu anlatan bu roman, bir elmanın ısırığı kadar basit ama bir ömrü değiştirecek kadar derin izler bırakıyor. Sarsılmaz bir azimle örülen umut dolu satırlar, okurunu soluksuz bırakacak.